12 οκτώβρη κι όχι 28

Στις 12 Οκτώβρη του 1944, τερματίστηκε (;) μια όψη της κυριαρχίας του καπιταλισμού στην Αθήνα και στις 30 Οκτώβρη στη Θεσσαλονίκη και σε διάφορες άλλες ημερομηνίες σε άλλες πόλεις, επαρχίες και χωριά. Αυτή της κατοχής από τους χιτλερικούς ναζί, που ανέβηκαν κι εδραιώθηκαν στην εξουσία, με την ανοχή κι ενθάρρυνση της αστικής τάξης της Γερμανίας κι άλλων ευρωπαϊκών χωρών και των ΗΠΑ.
Όπως και λόγω της φοβικής και μυωπικής στάσης της ηγεσίας κομμάτων, οργανώσεων και συνδικάτων κομμουνιστών και διαφόρων κομματιών της αριστεράς.  

Έπειτα από σκληρούς αγώνες του πιο μαχητικού κομματιού του ελληνικού λαού, με την υποστήριξη και τη συνεργασία στρατιωτικών δυνάμεων δυτικών αστικών τάξεων, που φυσικά αποσκοπούσαν στα δικά τους συμφέροντα που καμιά σχέση με ελευθερία κι αυτοδιάθεση δεν είχαν, η Ελλάδα “απελευθερώθηκε” από τους ναζί και παραδόθηκε (ξανά) στα χέρια των ντόπιων ομοϊδεατών τους, κι ας μην είχαν φτάσει τα επίπεδα θηριωδίας των ναζί του χίτλερ.

Επειδή η αστική τάξη της Ελλάδας με τους συμμάχους της εντός κι εκτός, γιορτάζει σαν απελευθερωτική επέτειο όχι την 12η Οκτώβρη (φυσικά) αλλά την... 28η όταν ο wannabe δικτατορίσκος μεταξάς, που είχε για είδωλο του, τους μουσολίνι και χίτλερ, για δικά του συμφέροντα αλλά και τα συμφέροντα των αντίπαλων αστικών τάξεων Ελλάδας, Γαλλίας, Αγγλίας, είπε με βαριά καρδιά “όχι” στην απαίτηση του μουσολίνι για άνευ όρων παράδοση...

...για αυτό λοιπόν ας ξεκινήσει μια προσπάθεια να καθιερωθεί σαν γιορτή/επέτειος η 12η Οκτωβρίου αλλά κι όποιες άλλες ημερομηνίες που αφορούν στις άλλες πόλεις στην Ελλάδα, από όλους εμάς που συνεχίζουμε να αντιστεκόμαστε ενάντια στο κράτος, την εξουσία, τον καπιταλισμό, την αναβίωση ή πιο σωστά συνέχιση του ναζισμού και του φασισμού στην Ευρώπη και παγκοσμίως...